Speurtocht op de grachten
De Tuindersvlet Vereniging Amsterdam houdt ieder jaar een speurtocht en bbq voor alle leden, zo’n zestig boten.
Hoeveel woonboten liggen er op SB tussen B128 en de ophaalbrug (B142)? Uit welk jaar is de ophaalbrug over de willemsstraat (B142)? Welke discussie is er geweest over de palmgracht? Hoeveel aan de gevel hangende, witte franse balkonnetjes zitten er tussen B142 en het einde van de Lijnbaansgracht?”
Dat waren een paar vragen van een puzzeltocht van de Tuindersvlet Vereniging Amsterdam. Een grote vloot van platte, stoere, lage boten uit de Zaanstreek en andere gebieden ten Noorden van Amsterdam ligt stoer te zijn voor de steiger van Cafe het Smalle.
Hoewel groot… 7 stuks waren het er. De vloot van de vereniging bestaat uit 60 boten. En een keer per jaar komt de vereniging, bestaand uit 60 betalende leden, bij elkaar voor een vaartocht. Ik heb me laten adviseren door een botenman dat ik hier nog wel eens tips en onderdelen met anderen kon uitwisselen. Toen ik de uitnodiging binnenkreeg voor een speurtocht en een BBQ heb ik meteen wat vrienden gebeld, en we zijn op pad gegaan.
De BBQ na de speurtocht, die een uurtje of 2 duurde, was heerlijk! Alles was zelf gemaakt, en het vlees was geen zooi van de AH maar kwam van een goede slager. En de grootste grap was nog wel dat we niet hoefden, niet konden betalen ervoor. Alles werd betaald van de kas, van het lidmaatschapsgeld.
De tuindersvlet-nerds zijn erg gevarieerd. Van 11 tot 77 jaar. Maar allemaal met hetzelfde steekje los. Ik kon mijn hart ophalen en praten over onze intieme parts als lekkende schroefassen en krasse keerkoppelingen. Ook wist iemand me te vertellen dat alle vlets, ook de mijne, uit specifieke streken komen. Ben alleen vergeten welke. Iemand anders heeft me geholpen aan een adresje van iemand die voor een beetje normale prijs naar mijn boot kan kijken. En via mij heeft iemand zijn boot even laten teren bij het Kromhout.
De uitslag was niet minder vermakelijk. De bedenker van alle vragen deelde de uitslag niet alleen mede, maar ging ook even precies alle vragen en goede en ook foute antwoorden langs. Zo af en toe onderbroken door bijdehante opmerkingen en sneren die alleen Amsterdamse boaties kunnen maken.
Zijn naam ben ik even kwijt, ik noem het maar Frits, maar terwijl hij zijn kunstwerk aan het presenteren was – want de vragen waren inderdaad vakkundig samengesteld – voer een grote oranje reddings-sloep achter hem voorbij. De kapitein bekeek het klasje met de meester ervoor, zwaaide geamuseerd en zei: “Hee Frits!! Frits! Heb je weer praatjes?” Algemeen gelach van het publiek. Maar Frits ging onverstoorbaar verder. Want hier was een genie aan het werk. In ieder geval een op het gebied van speurtochten bedenken.
Het hoogtepunt van de avond was toch wel de BBA. (dienst BinenwaterBeheer Amsterdam): Een van de mannen stapte aan wal. Hij moest even een punt maken dat we hier niet mogen meren. Dat hij er vanuit gaat dat we allemaal dat bordje hadden gemist. Dat een BBQ een uur kost om uit te krijgen, dus dat we lekker verder konden eten en dat we over een uur moesten wieberen. Ons voorstel om volgende keer dan de BBQ op hun oude steiger te houden – BBA is verhuisd namelijk – werd enthousiast ontvangen. Mits de voltallige BBA wel mocht mee eten. Ik denk dat ik weet waar we de volgende keer terechtkomen…
