vaarinfo.com

Twee jaar is er aan gewerkt. Hij heeft de eindstreep gehaald, maar slechts een man was er nog om te applaudisseren. Alleen daarom al een echte Pieremachochel.

We hadden net de Pieremachochel-optocht gemist. De routebeschrijving was een beetje onduidelijk: Alle grachten waar hij langs komt werden genoemd, behalve de belangrijkste, de prinsengracht. Navraag bij een totaal ongeïnteresseerde schipper van Binnenvaartbeheer Amsterdam, die gele BBA boten die doen alsof ze politieagent zijn, stuurde me de verkeerde kant op. Het mocht de pret niet drukken want het was zalig weer.

We besloten een eindje te varen om in West wat te eten langs de waterkant. Bij de prinsengracht troffen we een groot, houten gevaarte. Het leek op een soort catamaran, waarvan de twee houten drijvers waren gemaakt van kromgebogen houten platen. Waanzinnig veel en knap werk. Als je het geheel wat beter bekeek zag je dat het geheel met spanbanden en lijmklemmen bij elkaar werd gehouden. Wat latten en planken tegen elkaar aan getimmerd. En een niet werkende motor. Ja, hij deed de naam Pieremachochel absoluut eer aan!

Ik vroeg de kapitein van het nog niet zinkende schip of hij een sleepje nodig had, en hij zei volmondig ja. De schipper zag er stoer uit: Ongeschoren, een blitse zonnebril, en een paars fluwelen jasje. Een echte kunstenaar. Het liefst wilde hij naar de Entrepotdok worden gesleept, en dat hebben we maar gedaan. Ook al kwamen we daar net vandaan.

De sleep was verre van eenvoudig. De wind had veel vat op het ding, evenals de stroming. Het wilde graag alle hoekjes van de grachten zien, en ook andere bootjes bekijken. Als een jonge aanglijnde hond die nog niet netjes naast kan lopen. Een keer ging het mis: Bij een van de vele boogbruggen ging de ene drijver door de grote poort, en de andere door de kleine….. de piermangochelkapitein wist met slechts een hand te voorkomen dat hij tegen de middenpilaar zou slaan.

Geweldig was de reactie van iedereen: veel applaus van de kant, foto’s, rondvaartboten die netjes en vol ontzag stilhielden voor deze creatie, en gelukkig maar, want we hadden de gracht in volle breedte nodig. Een simpele wet bij slepen van zo’n enorm ding: Heel langzaam varen, dan gaat er niets mis.

Fijn dat twee jaar werk toch door zulke reacties wordt beloond. Om zes uur kwamen we aan, en hebben we het gevaarte aan de wal vastgemaakt. Helaas was de jury al weg, maar voor mij is hij de winnaar.